8 Eylül 2015 Salı
Son Engeller #1
Yıllar sonra günlük tutmaya hazırım sanırım.İnsanlar sadece üzüldüklerinde, mutsuz olduklarında yazıya yöneliyorlar gibi bir algı var kafamda.Çok uzun zamandır gerçek mutluluğu tadamıyorum.Ama bugün hüzünlerimin son umutlarımın ilk günü.Tabi öyle şak diye kimsenin yüreğinde gül bahçesi açmıyor ama denemekten de zarar çıkmaz diye düşünüyorum.
Kendime yakın gördüğüm ama bir türlü yakın olamadığım bir arkadaşımla uzun uzun dertleştim bugün.Sözüm ona çok iyi çocuktur sağolsun.Ve bu uzun toplantı sonucunda kesin kararımızı aldık "Bundan sonra mutluyuz ulan!".
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder